بــامشکــلات بیمــاران آشنــا شویــد
از جایی که رنج، سهمش همیشه بیشتر بوده، اما صبر هم

این خانواده، فقط یک خانواده نیستند؛چند کودک پروانهای زیر یک سقف،چند درد همزمان، و پدری که با تمام خستگیهایش ایستاده. ما به خانهشان رفتیم. از نزدیک دیدیم شرایط زندگی را،
دغدغههای معیشتی را، کمبودها را… و هر آنچه در توان بود، برای خانه و امکانات زندگیشان فراهم شد.
اما قصه آنجا تمام نشد.
چند نفر از این بچهها نیاز فوری به جراحی داشتند.
با هواپیما به تهران آمدند،
در هتل مستقر شدند،
با همراهی مددکاران خانه ایبی،
در بیمارستانهای مجهز تحت درمان قرار گرفتند
و بعد…
سالمتر و امیدوارتر به خانه برگشتند. اینها نتیجه مهربانی شماست.
نتیجه باهمبودن و این باور که هیچ کودکی نباید بهخاطر جغرافیا، از درمان جا بماند.
بـــا مـــا همـــراه خواهـــید بـــود