فاطمه شاگرد اول بود؛ اما مدرسه را از دست داد

فاطمه ۲۵ سالشه؛ دختر پروانه‌ای مهربونی که با وجود علاقه و استعدادش در درس خوندن، فقط تا کلاس ششم تحصیل کرد…
نه به خاطر سختی درس‌ها؛ بلکه به خاطر نگاه‌ها و سؤال‌های تکراری درباره بیماری و زخم‌های پوستش که هر روز بیشتر آزارش می‌دادند.
فاطمه از روزهایی می‌گه که حتی پانسمان مناسب نداشت؛ اما بعد از آشنایی با خانه ای‌بی، هم مشکلاتش کمتر شده و هم حال دلش بهتر. 
و چقدر قشنگه که با وجود تمام سختی‌ها، هنوز امیدوارانه برای همه بیماران پروانه‌ای آرزوی سلامتی می‌کنه و منتظر روزیه که درمانی برای ای‌بی پیدا بشه…
فاطمه فقط از مدرسه جا نموند؛ از سال‌هایی جا موند که می‌تونست پر از آرزو و خاطره باشه… 
 حرف‌های فاطمه رو بشنوید